کودکان در همه‌گیری ویروس کرونا

کودکان در همه‌گیری ویروس کرونا

آخرین بروزرسانی: 1399/01/28 دسته بندی: کرونا و سلامت روان

 کودکان مانند بزرگسالان و حتی بیشتر از آنها تحت تاثیر بحرانها و استرسها قرار میگیرند، کودکان ممکن است با توجه به سنشان واکنشهای هیجانی و افکار مختلف مانند دنبال مقصر گشتن، بزرگنمایی خطرات، یا انکار خطرات، داشته باشند. هرچند اغلب نمیتوانند در مورد آن به خوبی صحبت کنند و ممکن است به شکلهای متفاوتی به آن واکنش نشان دهند، مثلا به والدین بچسبند، گوشه‌گیر، مضطرب، بی‌قرار، عصبانی شوند و حتی شب‌ادراری پیدا کنند.

چگونه با کودکان در مورد شرایط بحرانی گفتگو کنیم؟

  • کودکان میزان امن بودن خودشان را از هیجانات والدین متوجه میشوند. پس در هنگام گفتگو با کودک، با آرامش صحبت کنید. الگوی خوبی برای کودک باشید. در شرایط بحران اول باید استرس خودتان را مدیریت کنید تا بتوانید استرس فرزندتان را مدیریت کنید. تلاش کنید بر ترسهایتان مسلط باشید. هر چند لزومی ندارد نگرانی خود را از کودک مخفی کنید و اگر کودک متوجه استرس شما شد، علت نگرانی و استرس خود را به زبان ساده با او درمیان بگذارید.
  •   ابتدا دانستهها و نگرانیهای کودک را در مورد بحران بپرسید. بررسی کنید آیا سوء برداشتها و نگرانیهای کاذبی دارد. از کودک بپرسید: تو راجع به این موضوع چه شنیدهای؟ راجع به این شرایط چه فکری داری؟؛ چه چیزهایی نگرانت میکند؟
  •  کودک را تشویق کنید، در مورد اتفاقها و ترسهایش حرف بزند و گوش کنید. ولی کودک را برای حرف زدن و بیان احساسات تحت فشار قرار ندهید. به او بگویید که تجربه احساسات مختلف مانند ترس در این شرایط طبیعی است. 
  • به کودکان با زبانی ساده و قابل فهم اطالعات درست بدهید. از کلماتی استفاده کنید که اهمیت موضوع را نشان میدهند ولی ترس و وحشت ایجاد نمیکنند. مثال "احتمال ابتال به یک بیماری شبیه سرماخوردگی وجود دارد و بعضی افراد بیماری شدیدتری را می گیرند، پس الزم است مراقبت کنیم که بیمار نشویم". اما کودک را نترسانید. مثال نگوئید: "اوضاع خیلی خطرناک یا وحشتناک است، امکان داره همه بمیرند."
  •  در شرایط سخت، هرچه سن کودکان کمتر باشد، به توجه، اطمینان بخشی و آرامش بیشتری نیاز دارند. به کودک بگویید کنارش هستید و از او حمایت میکنید. 
  • همهی اطالعات را یکجا به کودک ندهید. در هر مرحله اطالعات مورد نیاز را در اختیار کودک قرار دهید. مثال قبل از ابتلا افراد نزدیک یا خود کودک، اطالعات مربوط به پیشگیری را بدهید و زمانیکه بیماری در افراد خانواده یا خود کودک بروز کرد، اطالعات مربوط به مراقبت در این شرایط را بدهید. الزم نیست پاسخ همه سواالت او را بدانید. از دادن اطالعاتی که از درستی آن ها مطمئن نیستید یا چیزی نمیدانید، اجتناب کنید.
  • امکانات مراقبتی و حمایتی را به کودک معرفی و امید را در وی تقویت کنید. مثال در مورد همهگیری بیماریها توضیح دهید: اگر بیمار بشویم پزشکان، پرستاران و پرسنل بهداشت و درمان به ما کمک می کنند. ضمنا اگر الزم باشد دوستان و فامیل هم آماده هستند که کمک کنند.
  • .  راههای پیشگیری از ابتال به بیماری را متناسب با سن کودک به او یاد دهید. میتوانید این آموزش را از طریق بازی منتقل کنید. مثل نحوه شستن دست.
  • تاحد امکان اخبار را در حضور کودکان دنبال نکنید. سعی کنید مواجهه کودک با اخبار و صحنههای دلخراش را تا حد ممکن محدود کنید. نیازی نیست تمام جزئیات مانند تعداد مرگ و میر ناشی از کرونا را به او بدهید. 
  • تا حد ممکن، نظم برنامههای روزمره کودک مانند غذا، خواب و بازی حفظ کنید. اگر از تنها خوابیدن اجتناب میکند موقع خوابیدن کنارش باشید. 
  • متناسب با سن کودک، راههای ساده برای کاهش نشانه های اضطراب به او یاد دهید مانند: تنفس آهسته و عمیق، مثال پر و خالی شدن بادکنک را بگویید؛ تمرینات تن آرامی را به او یاد دهید، مثل یک عروسک پارچهای خودش را شل کند؛ به موسیقی آرام بخش گوش کند؛ یا مشغول بازی شود. 
  • توجه کودکان را به واکنشها و رفتارهای اطرافیان و دوستان جلب کنید. از آنها بخواهید توجه کنند دیگران چطور با شرایط بحرانی کنار میآیند؟ مثال با بقیه صحبت میکنند؟ تلویزیون میبینند، یا بازی میکنند. 
  • بیشتر کودکان با شرایط بحران کنار میآیند ولی در برخی موارد ممکن است که شدت استرس، اضطراب و اجتناب کودک زیاد باشد، در این صورت با متخصصان سالمت روان مشورت کنید و کمک بگیرید.

زمانهایی که کودکان وقت بیشتری در خانه میمانند، چه کنیم؟

 کودکان درشرایط بحران و پس از وقوع حوادث ناگوار بیش از هر زمان دیگری نیاز به بازی وتفریح دارند. بازی باعث منحرف کردن توجه آنان از استرس می شود و به آنها آرامش می دهد.

  • سعی کنید برنامه های سرگرمی و بازی کودکان را بیشتر کنید.
  • تلویزیون ببیند، موزیک گوش دهد, کاردستی درست کند، کتاب بخواند.  
  • وقت بیشتری به کودکان اختصاص بدهید. با آنها صحبت کنید و به نگرانیشان گوش دهید.
  • از مدرسه و معلم فرزندتان بخواهید که تکالیف و برگههای آموزشی را از طریق شبکه‌های مجازی به شما بدهند تا بچه‌ها بتوانند فعالیتهای روزمره خود را انجام دهند.

در زمان قرنطینه یا بستری به کودک چه چیزی بگوییم؟

قرنطینه یا بستری برای کودک ممکن است ترسناک یا کسل کننده باشد. برای کاهش ترس کودک اقدامات زیر را انجام دهید:

  • تا حد ممکن، کودکان را در کنار خود نگه دارید، اگر به دالیل مختلف مانند بستری یا قرنظینه شدن مجبور به جدایی شدید، با اطمینان بخشی برای او توضیح دهید که کودک و یا یکی از اعضای خانواده حالش خوب نیست و باید در بیمارستان بستری شود تا دکترها به او کمک کنند، که حالشان بهتر شود.
  • به طور منظم با او تماس تلفنی، ویدیویی داشته باشید. به آنها اطمینان دهید همه چیز مرتب است.
  • گاهی پرت کردن حواس کودک بهترین راه حل است. کودک را با بازی، تماشای تلویزیون، یا خواندن کتاب سرگرم کنید.